Czas leczy rany – to znane przysłowie można zastosować do wielu otaczających nas zdarzeń. Nie inaczej jest w przypadku zmiany na stanowisku trenera Korony Kielce. Kto dzisiaj dostaje wypieków na twarzy, jak usłyszy nazwisko byłego, charyzmatycznego szkoleniowca „żółto-czerwonych”? Nikt. Ale w każdym odżywają wspomnienia. Miłe wspomnienia.

Nie jestem w stanie stwierdzić, kto zna się na swoim fachu lepiej: Jose Rojo Martin, czy może Leszek Ojrzyński. Niegdysiejszemu opiekunowi Zagłębia Sosnowiec niesamowicie wyszedł debiut w Ekstraklasie, przez pokłosie którego później stracił pracę. Taki wynik przy takich „opiniach ekspertów”... Ale to nie wynik był najważniejszy.

Pasja. Zaangażowanie. Charakter. To już nudne i milion razy używane słowa przy określaniu Korony Ojrzyńskiego. Nikt nie zarzuca „złocisto-krwistym”, że teraz owych cech im brakuje. Nie o to chodzi. Nie da się już jednak określić Korony mianem legendarnej „bandy świrów” z pełnym przekonaniem. To se ne vrati.

Wiadomo, że na stadion kibica, tego postronnego, nie fanatycznego, najłatwiej przyciągnąć sukcesami. Sytuacja ekonomiczno-sportowa w Kielcach jest jednak jaka jest, o to może być ciężko. Dlaczego więc ludzie tak bardzo lubili odwiedzać stadion przy Ściegiennego jeszcze 2 lata temu?

Dobre wyniki to tylko część problemu. Drogi Kibicu, czy nie masz wrażenia, że idąc na stadion wiosną 2012 roku uśmiechałeś się nie myśląc o tym, czy dzisiaj Korona zleje rywala, czy też może dostanie od niego solidne lanie?

Szedłeś pełen radości, bo było ku temu wiele innych powodów. Jeden piłkarz szedł w ogień za drugiego. Trener tracił głos przy linii bocznej drąc się wniebogłosy. Wierzył, że tym pomoże swoim „synom”, że tak przyczyni się do końcowego sukcesu.

Nie twierdzę, że obecnie tego już nie ma. Martinowi w kwestii ekspresywności wiele odmówić nie można. Hiszpan żyje grą, jest w swojej strefie bardzo wybuchowy. Na boisku liderów też nie brakuje. Przecież w tej drużynie wciąż grają regularnie Maciej Korzym czy Zbigniew Małkowski.

Trudno się jednak oprzeć wrażeniu, że to wszystko to już tylko zgliszcza po spalonej, fantastycznej budowli zwanej „bandą świrów”.

Drużyna na wiosnę prezentuje się nie tyle słabo, co... nudno. Naprawdę, można zasnąć na meczach Korony. A dodatkowo – niestety – choćby Korona TV wydała setki filmów spoza kulis, jak choćby taniec „Toniego” w bydgoskiej szatni... To już nie to samo.

Ostatnie 2 lata może za bardzo przyzwyczaiły mnie do Korony niepowtarzalnej i wyjątkowej. Poza boiskiem.

Twórca tego monolitu został zeń wyjęty. Ciężko powiedzieć, czy to zmiana z korzyścią dla klubu. Może trener „Pacheta” finalnie rzeczywiście okaże się lepszy od Ojrzyńskiego i utwierdzi zarząd w przekonaniu, że w sierpniu postąpił dobrze. Może.

Na pewno jednak nad stadionem przy ulicy Ściegiennego nie unosi się już znany i kochany przez mających w sercu Koronę zapach. Zapach magii, która sprawiała, że nawet beznadziejny mecz z Lechią byłby wspaniały.

Marcin Długosz

fot. Paula Duda

------------

Dziękujemy, że jesteś z nami i wspierasz twórczość dostępną na CKsport.pl. Kliknij w link poniżej i postaw naszej redakcji symboliczną kawę.