Przeraża mnie fala krytyki, jaka w jeden wieczór spadła na zespół Korony Kielce. Porażka w ważnym meczu, skomplikowanie sobie sytuacji już na samym starcie rundy finałowej i wprowadzenie nerwowości – to wszystko fakty. Ale czy można zapomnieć o szeregu poprzednich spotkań tylko po tym jednym? Wiele osób wyrzuciło z pamięci, co tak mocno cieszyło je przez ostatnie miesiące…

Na początku chciałem zaznaczyć, że – moim zdaniem – Korona nie zagrała beznadziejnego meczu. Słupek Pyłypczuka, słupek Leandro, wybicie piłki z linii po strzale Carlosa – to w żadnym stopniu nie było nawiązanie do pamiętnej, zimowej potyczki z Cracovią. W piątek na Kolporter Arenie kielczanom zwyczajnie nie wyszło.

Raz, że byli nieco słabiej dysponowani niż zwykle, z czym pewnie sami się zgadzają, co też powiedział chociażby zawodnik Ruchu, Marek Zieńczuk. Dwa, że mieli sporo pecha, bo rzadko się zdarza w jednym meczu, aby piłka dwa razy odbijała się od wewnętrznej strony słupka i nie wpadała do bramki.

Można się spierać, czy to pierwsze czy drugie słabsze spotkanie Korony na wiosnę. Nie najlepiej było w starciu z Wisłą Kraków, chociaż tam też, przy odrobinie większej dozie szczęścia, można było coś ugrać. Tu już jednak musi się zapalić lampka ostrzegawcza. Rozważamy – pierwsze czy drugie słabsze spotkanie w tym roku. Pierwsze czy drugie. A w chwili pisania tego tekstu mamy 9 maja. Większość ekstraklasowych drużyn z tym problemem borykała się jeszcze w lutym.

Liczba niepochlebnych komentarzy jest zatrważająca. Trzeba być naprawdę sporym „hejterem” z definicji, aby atakować drużynę w niewybredny sposób po tym jednym meczu z Ruchem. Brak zaangażowania? Teorie spiskowe, że drużynie nie chce się grać, bo nie wiadomo co z wygasającymi kontraktami? Czy nawet zarzucanie symulacji kontuzjowanemu Pawłowi Golańskiemu? To nawet nie jest śmieszne. To jest żałosne.

Nie jestem w stanie uwierzyć, że którykolwiek z piłkarzy celowo mógłby przejść obok meczu, aby „oszczędzać się” przed transferem do innego klubu. Nie pozwoliliby mu na to koledzy w drużynie, nie pozwoliłby mu też trener Ryszard Tarasiewicz. To jest po prostu niemożliwe. A jeśli ktoś w słabszej formie sportowej upatruje spiskowej teorii dziejów, to już jego problem. Problem z urojeniami.

Wystarczyło, że w meczu z Ruchem dołek dopadł Oliviera Kapo i Luisa Carlosa. Ci zawodnicy są tak ważni dla Korony, że gdy oni nie zagrają na najwyższych obrotach, ale i ich koledzy nie będą się specjalnie ponad nich wywyższać, to żółto-czerwoni tracą więcej niż połowę siły rażenia. I tak było w piątek. Po prostu, po sportowemu, jak to w piłce często bywa.

Sytuacja stała się gorsza, ale w żadnym wypadku nie jest beznadziejna czy tragiczna. Faktem jest jednak, że kielczanie pojadą do Bydgoszczy z nożem na gardle. Zmotywowany na 300% Zawisza to będzie bardzo ciężki rywal. Wierzę jednak, że po piątkowej wpadce z Ruchem z takim samym, a nawet większym zaangażowaniem do starcia z bydgoszczanami przystąpi ekipa Tarasiewicza.

A co do kontraktów… To już ostatni dzwonek, panie prezesie. Rozumiem, że Korona nie może nic obiecywać, póki nie jest pewna utrzymania w ekstraklasie, ale tak się nie da funkcjonować na dłuższą metę w klubie piłkarskim. Nie możemy czekać do 37. kolejki, nie możemy czekać do czerwca. Czas na rozmowy jest tu i teraz, choć to i tak już trochę za późno.

Ale spokojnie. Wszystko jest jeszcze do zrobienia: na boisku i w gabinetach.

fot. Oskar Patek

------------

Dziękujemy, że jesteś z nami i wspierasz twórczość dostępną na CKsport.pl. Kliknij w link poniżej i postaw naszej redakcji symboliczną kawę.