Szanowny Panie Prezydencie, serdecznie gratuluję dużego wyróżnienia, które otrzymał Pan w ubiegłym tygodniu. Najwyższe odznaczenie Ukrainy - Order Księcia Jarosława Mądrego to powód do dumy i chwały nie tylko dla Pana, Wojciecha Lubawskiego, ale również dla całego miasta Kielce. Został Pan odznaczony za – jak napisano w wyjaśnieniu - wkład w rozwój przyjacielskich relacji polsko-ukraińskich oraz bezinteresowne wsparcie. W obliczu takiej pochwały, można zapomnieć o bożym świecie. Ale proszę nie zapominać o Koronie.

Nie zapominać – to raz. Dwa to nie lekceważyć tego tematu. Nie odpuszczać, nie odsuwać od siebie. Nie pozbywać się tego ciężaru. A na pewno nie robić tego w taki sposób.

Wiem, że przez ostatnie dni nie było Pana w Kielcach. W pracy, w swoim gabinecie na Rynku ma pojawić się dopiero dzisiaj. Pewnie nie docierały do Pana wszystkie informacje, komentarze, obawy. Było tego wiele, postaram się streścić wszystko, jak najkrócej się da.

Od dwóch dni miasto huczy. Informacje – choć nieoficjalne, tak naprawdę mocno gabinetowe, wewnątrzklubowe – krążą po całych Kielcach. Nawet media – co tu ukrywać, niektóre mocno przychylne Panu – z wielkim niepokojem nie tylko informują, ale też jawnie komentują i krytykują sytuację przy ulicy Ściegiennego.

Martwią się wszyscy, także oni – kibice. Chyba najważniejsze osoby w tej całej układance, bo to sympatycy i mieszkańcy – chcąc nie chcąc – przez ostatnie lata sponsorowali ten klub. Część z nich, ale jednak znaczna, z wielką obawą co pół roku zaciskała kciuki, śledząc relację z sesji Rady Miasta. Bywało gorąco, ale za każdym razem kibice mogli westchnąć z ulgą, gdy „za” dofinansowaniem zagłosowała w końcu większość rajców.

Chyba nikt zdroworozsądkowy nie sądzi, że taka sytuacja może trwać wiecznie. Korona musi być sprzedana. Ba! Powinna być już dawno. Tak jak jednak w przypadku problemów z budową lotniska w Obicach narzeka Pan na brak woli politycznej, tak tu z całą odpowiedzialnością można zarzucić Panu brak podobnej chęci sprzedaży.

Dzisiaj jest to jednak mało istotne. Daleki jestem od życia przeszłością. Ważne jest to, co dzieje się tu i teraz, a także będzie działo w kolejnych miesiącach. Prognozy – jeżeli wykaże się Pan konsekwencją i dopełni stosownych formalności – nie są, niestety, optymistyczne.

Absolutnie nie zamierzam wyrokować, czy nowi właściciele staną się grabarzami Korony. Mam na ten temat i tych ludzi za mało danych. Swoją drogą, musi to jednak - przyzna Pan – nieco dziwić, biorąc pod uwagę potęgę mass mediów i samego internetu.

Mam nadzieję, że Pana research jest w tym przypadku obszerny i kompleksowy.

Jeżeli ma Pan pełne przekonanie, wiarę i zaufanie do swoich rozmówców, negocjatorów – proszę nie zbaczać z wybranej drogi.

Jeżeli jednak i w Panu rodzą się wątpliwości – a podejrzewam, że tak jest – proszę reagować, póki jest to jeszcze możliwe.

Nie wiem, na ile są to prawdziwe pogłoski, ale od kilku tygodni docierają do mnie słuchy, że ma Pan Koronę... gdzieś. Dla potrzeb tego listu, stanowczo złagodziłem ten przekaz. Ja jednak wierzę, może naiwnie, że Koronę wciąż ma Pan w sercu. To dawałoby wiarę, że krzywdy jej Pan zrobić nie da.

W innym przypadku, dojdzie do przykrej sytuacji. Bo o ile na Ukrainę będzie Pan z pewnością wjeżdżał w glorii chwały i uznania, to już krocząc kieleckimi ścieżkami może to wyglądać nieco inaczej. Jako chłopak z Zagórskiej na pewno Pan to rozumie.

Kielczanom, jak widać od dawna, można odebrać wiele – zieleń z centrum, perspektywy rozwoju, nieprzenikające słońca wiaty przystankowe, wiarę w dobrą pracę bez kumoterstwa - ale Korony nie wolno oddawać za bezcen. Bo po co mamy budować te piękne, funkcjonalne boiska przy szkołach, skoro to najważniejsze, na Kolporter Arenie zaraz może zatracić swój blask?

12 czerwca kielczanie w referendum zdecydują, czy powinien Pan dalej piastować stanowisko Prezydenta Kielc. Jeszcze kilka dni temu, gdy nasza wiedza na temat potencjalnych inwestorów była znikoma, uważałem, że za sprawą sprzedaży Korony zyska Pan w tym gorącym okresie sporo głosów pochwały.

Dzisiaj twierdzę, że to nadal Pan ma karty w ręku. Tylko chyba inaczej powinien nimi zagrać. Proszę pamiętać, że odkładając jopka, zawsze może trafić pan na asa.

Don’t give up, Mr. President. You’re in Kielce.

Niech to promocyjne hasło – co prawda wątpliwej jakości, ale... – przemówi do Pana teraz ze zdwojoną mocą.

------------

Dziękujemy, że jesteś z nami i wspierasz twórczość dostępną na CKsport.pl. Kliknij w link poniżej i postaw naszej redakcji symboliczną kawę.